ژانویه 27, 2021

سامانه پژوهشی – بررسی روند تکوین شهر بندرترکمن و تعیین مناطق بهینه گسترش آتی آن- قسمت …

برنامهریزی ساختار فیزیکی یک ناحیه ،چگونگی کاربری زمین ،ارتباطات ،تسهیلات و مانند آن است و دارای مبدایی در تنظیم و کنترل توسعه شهری است که از توانایی سیستم بازار برای برخورد با این وضعیت ،پیشی می گیرد (سیف الدینی ،۱۳۸۱: ۳۳). برنامه ریزی کاربری زمین، به چگونگی استفاده، توزیع و حفاظت اراضی، اطلاق می شود. (مهدیزاده، ۱۳۷۹: ۱) این برنامه ریزی باید چارچوبی را برای طرح کاربری بهینه زمین به وجود آورد تا براساس این چارچوب از استفاده نامناسب زمین جلوگیری شود و اهداف اجتماعی- اقتصادی، محدودیت های فیزیکی و سیاست های زیست محیطی رعایت گردد. (رضویان،۱۳۸۱: ۳۲)؛ و با مطرح شدن مفهوم توسعه پایدار شهری، کاربری زمین به سمت دیدگاههای استفاده بهینه و پایدار از زمین با توجه به عوامل اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و غیره متمایل شده است. کاربری های پایدار نه تنها وضعیت سیستمهاى استفاده از اراضى موجود در یک منطقه را پوشش مى دهد بلکه شرایط و اثرات احتمالى آنها را که در آینده بر روى آن محیط خواهند داشت، نیز شامل مى گردد.

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

      1. شهر

کلمه‌ی شهر از شار و شارستان گرفته شده است و شهرستان همان شارستان است و بخشی از محل تمرکز و سکونت و اجتماع شهر نشین قدیم بوده است. در آن زمان شهر یک هسته‌ی مرکزی داشته که شارستان می گفتند و دارای حصاری و دیواری و برج و بارویی و یا یک قلعه بوده است .ظاهراً ابتدایی ترین شهرها به شکل دایره بوده است .معادل این کلمه در عربی مدینه و در رومی اورب است یا (village) و مترداف آن کامپانی که از [۵](کمپ) گرفته شده و به معنی محل اتراق اردوگاه نظامی است. (رضوانی، ۱۳۷۴: ۹). ).شهر از دیدگاه سازمان ملل متحد کالبدی است برای فعالیتهای اجتماعی سازمان یافته، شهر کانون جمعیتی با اهمیتی است که به هدف یک زندگی آمایش یافته باشد و این آمایش مبنای گرایش شهرنشینی را تشکیل می دهد و بخش قابل ملاحظه ای از جمعیت آن از طریق فعالیتهای غیر کشاورزی و یا کشاورزی به حیات خود ادامه می دهند(دولفوس،۱۳۷۴: ۴۹۷).

      1. شهرنشینی

منظورازشهرنشینی، فرآیندتمرکز جمعیت درشهرهاست .به عبارت دیگر شهرنشینی تغییردرنسبت جمعیت ساکن درمناطق شهری وفرآیند انتقال جمعیت به شهرهاست.درواقع شهرنشینی یک فرآیند است وبه لحاظ جمعیتی یعنی افزایش درتمرکز جمعیت(تعدادوتراکم) ،دراین فرآیند هم تعداد نقاط متمرکز بیشتر میشود و هم تعداد افراد متمرکز در این نقاط. معمولاً شهرنشینی را به صورت درصدی از کل جمعیت کشور که درنقاط شهری ساکن هستند ،گزارش میکنند(شارع پور،۱۳۸۷: ۱۳) امروزه شهرنشینی جزو مهمترین و بارزترین نمودهای تکامل جوامع انسانی به شمار میرود (صدر موسوی، ۷۶:۱۳۸۵). شهرنشینی فرایندی است که در آن تغییراتی در سازمان اجتماعی سکونتگاه های انسانی، به دلیل افزایش، تمرکز و تراکم جمعیت به وجود می آید. از نظر سازمانی، در شهرنشینی دگرگونی هایی در ساخت اجتماعی ، اقتصادی و کارکردهای جمعیتی ظاهر می شود که این روند، تغییراتی در ساخت فضای داخلی شهرها به وجود می آورد. ( شکوئی، ۱۳۸۵: ۷۷).