از بین بردن فواصل بین دندان | بیماری

نابود کردن فواصل بین دندون

 

بستن فواصل میان دندانا بعضی وقتا تاثیر زیادی در ظاهر افراد میذاره. چون این فواصل موجب منحرف شدن چشم فرد مقابل به سمت خود و در نتیجه ، توجه نکردن به چهره شخص می شه. دلیل ایجاد اینجور فواصلی عموما ارثی و مادرزادیه. اونقدر که نسبت عرض دندانا به اندازه فک کوچکتر از حد عادی باشه ، بین دندانا فاصله میفته.

از جمله علل دیگه فواصل بین دندانی ، میشه به بیماریای لثه و نسوج نگه دارنده دندانا اشاره کرد که در این موارد قبل از درمان زیبایی و بستن فواصل بین دندانا باید جلوی پیشرفت مریضی لثه ای گرفته شده و درمون شه.

عادات دهانی مانند فشار دادن زیاد بین دندانا و یا قرار دادن خودکار ، ناخن و یا پیپ بین اونا هم می تونه موجب بروز اینجور فواصلی شه که در این موارد اول باید اینجور عاداتی ترک شن.

این فواصل رو به روش زیاد میشه بست : ارتودنسی یا حرکت دادن دندانا ، به کار گیری کامپازیتا ، لامینیت چینی و در موارد شدیدتر ، به کار گیری بریج (Bridge ) یا پل واسه اضافه کردن یه دندون.

 

 ● ارتودنسی (Orthodotics )

ارتودنسی فقط واسه کودکان نیس. امروزه تا میان سالی هم میشه از ارتودنسی واسه جابجا کردن دندانا سود جست. در بیشتر موارد میشه از گیرها یا براکتای سرامیکی که هم رنگ دندون هستن ، استفاده کرد تا بیماران از دید ظاهری دچار مشکل نشن. در خیلی از موارد فقط با ارتودنسی میشه مشکل فواصل رو حل کرد. ولی در بعضی موارد بهتره پس از تقسیم فضای بین دندانا از کامپازیت یا لامینیت پرسلن واسه اتمام کار استفاده کرد.

 ● بازسازی با کامپازیت (Composite Filling )

امروز با پیشرفتای که در مورد ساخت کامپازیتای دندانی انجام شده ، دامنه کاربرد این مواد وسیع تر شده. شاید بی بزرگ نمایی بشه گفت که یکی از بهترین روشای درمانی فواصل بین دندانا ، پر کردن اونا با کامپازیته. البته به هنگام کار باید توجه کرد که طبیعتا عرض دندون پس از بستن فواصل ، بیشتر می شه. اگه فاصله بین دو دندون خیلی زیاد باشه ، بهتره اول از ارتودنسی واسه تقسیم این فضا بین چند دندون استفاده کرد و بعد این فواصل رو با کامپازیت پر کرد. اونقدر که مریض تمایل به انجام ارتودنسی نداشته باشه ، میشه با تراش از قسمت کنار دندون و اضافه کردن به دندون مجاور ، فضاهای بین دندانی رو طوری پر کرد که عرض دندونای وسط زیاد به نطر نرسند.

● لامینیت چینی (Porcelain Laminate Veneers )

اگه تعداد فواصل بین دندانا زیاد و نامساوی باشه ، میشه از روشای لابراتواری مانند لامینیت پرسلن واسه بستن فواصل استفاده کرد. البته باید توجه داشت که این درمان هزینه بیشتری در بر داشته و دست کم نیاز به دو جلسه کار داره .

● روکش کردن(Capping )

با وجودی که بهترین راه بستن فواصل بین دندانا ارتودنسی و پر کردن با کامپازیته ، اما بعضی وقتا به دلیل تخریب شدید دندون و یا روکشای قبلی ، نیاز به روکش کردن دندانا هستش.

منبع:سیمرغ
ویرایش و خلاصه کردن:

از جمله علل دیگه فواصل بین دندانی ، میشه به بیماریای لثه و نسوج نگه دارنده دندانا اشاره کرد که در این موارد قبل از درمان زیبایی و بستن فواصل بین دندانا باید جلوی پیشرفت مریضی لثه ای گرفته شده و درمون شه.

عادات دهانی مانند فشار دادن زیاد بین دندانا و یا قرار دادن خودکار ، ناخن و یا پیپ بین اونا هم می تونه موجب بروز اینجور فواصلی شه که در این موارد اول باید اینجور عاداتی ترک شن.

این فواصل رو به روش زیاد میشه بست : ارتودنسی یا حرکت دادن دندانا ، به کار گیری کامپازیتا ، لامینیت چینی و در موارد شدیدتر ، به کار گیری بریج (Bridge ) یا پل واسه اضافه کردن یه دندون.

 

 ● ارتودنسی (Orthodotics )

ارتودنسی فقط واسه کودکان نیس. امروزه تا میان سالی هم میشه از ارتودنسی واسه جابجا کردن دندانا سود جست. در بیشتر موارد میشه از گیرها یا براکتای سرامیکی که هم رنگ دندون هستن ، استفاده کرد تا بیماران از دید ظاهری دچار مشکل نشن. در خیلی از موارد فقط با ارتودنسی میشه مشکل فواصل رو حل کرد. ولی در بعضی موارد بهتره پس از تقسیم فضای بین دندانا از کامپازیت یا لامینیت پرسلن واسه اتمام کار استفاده کرد.

 ● بازسازی با کامپازیت (Composite Filling )

امروز با پیشرفتای که در مورد ساخت کامپازیتای دندانی انجام شده ، دامنه کاربرد این مواد وسیع تر شده. شاید بی بزرگ نمایی بشه گفت که یکی از بهترین روشای درمانی فواصل بین دندانا ، پر کردن اونا با کامپازیته. البته به هنگام کار باید توجه کرد که طبیعتا عرض دندون پس از بستن فواصل ، بیشتر می شه. اگه فاصله بین دو دندون خیلی زیاد باشه ، بهتره اول از ارتودنسی واسه تقسیم این فضا بین چند دندون استفاده کرد و بعد این فواصل رو با کامپازیت پر کرد. اونقدر که مریض تمایل به انجام ارتودنسی نداشته باشه ، میشه با تراش از قسمت کنار دندون و اضافه کردن به دندون مجاور ، فضاهای بین دندانی رو طوری پر کرد که عرض دندونای وسط زیاد به نطر نرسند.

● لامینیت چینی (Porcelain Laminate Veneers )

اگه تعداد فواصل بین دندانا زیاد و نامساوی باشه ، میشه از روشای لابراتواری مانند لامینیت پرسلن واسه بستن فواصل استفاده کرد. البته باید توجه داشت که این درمان هزینه بیشتری در بر داشته و دست کم نیاز به دو جلسه کار داره .

● روکش کردن(Capping )

با وجودی که بهترین راه بستن فواصل بین دندانا ارتودنسی و پر کردن با کامپازیته ، اما بعضی وقتا به دلیل تخریب شدید دندون و یا روکشای قبلی ، نیاز به روکش کردن دندانا هستش.

منبع:سیمرغ
ویرایش و خلاصه کردن:

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *