مدل گرایس

گرایس مجموعه ای از مدل های پیش بینی ورشکستگی را برای ارزیابی حساسیت ساختار آنها نسبت به ترکیب های متعدد نسبت های مالی، مورد مطالعه قرار داد. او به ویژه به مدل ها و ضریب های مورد استفاده که شامل ترکیب های متعدد نسبت های مالی بودند، توجه خاصی داشت.

مدل پیش بینی ورشکستگی که به وسیله گرایس ارائه شد؛ بر اساس مدل احتمال شرط لوجیت می باشد. در مدل های لوجیت، نسبت های مالی شرکت ها در ضریب های مدل ضرب شده تا یک شاخص لوجیت ایجاد شود.

= احتمال1.1 + e-Lci

مجموعه جواب های این فرمول در حدود صفر تا 1 است. احتمال میان برد دقت پیش بینی این فرمول، عدد 0.5است. انتخاب میان برد، بر اساس نقطه بی تفاوتی بین خطاهای نوع اول و دوم است. وزن های خطاهای نوع اول و دوم به این سبب به وسیله گرایس مساوی در نظر گرفته شده بود که اجتناب ناپذیر بودند؛ هردو نوع خطاها را پذیرفته باشد. بنابراین، شرکت هایی که احتمال ورشکستگی بزرگتر از 0.5 دارند به عنوان ورشکسته و شرکت هایی که احتمال کوچکتر از 0.5 دارند به عنوان شرکت های غیر ورشکسته طبقه بندی می شوند.

گرایس برای اندازه گیری دقت پیش بینی مدل خود نمونه ای شامل شرکت هایی که در یک گروه 5 ساله از سال 1988-1993 تقاضای ورشکستگی کرده بودند و همچنین تعدادی شرکت فعال در همان دوره را استفاده کرد. این حجم نمونه از 24 شرکت ورشکسته و 24 شرکت غیر ورشکسته تشکیل شده بود.

در این آزمایش که از نسبت های درآمد خالص به کل دارایی ها و کل بدهی ها به کل دارایی ها استفاده می کرد، دقت پیش بینی حدود 79 درصد برای سال قبل از ورشکستگی و 78 درصد برای دو سال قبل از ورشکستگی به دست آمد.

اغلب مدل های پیش بینی ورشکستگی، نسبت هایی را که نشان دهنده ی نسبت های نقد، عملکرد و اهرم مالی شرکت هاست برای ارزیابی خود به کار می برند. مدل گرایس و تمام مدل های استفاده کننده از ترکیب مناسبی از نسبت ها، از نسبت های درآمد خالص به کل دارایی ها، سرمایه در گردش به کل دارایی ها، کل بدهی ها به کل دارایی ها و تفاوت درآمد خالص و جریان نقدی عملیاتی به کل دارایی ها به عنوان شاخص لوجیت استفاده می کنند(صفری، 1381).

2-8-9 مدل شیراتا(Shirata)

شیراتا پس از بررسی مطالعات گذشته دریافت که نتایج برخی تحقیقات قبلی به دلیل تعداد کم و محدود بودن نمونه ها، به شرکت های تولیدی با سرمایه های تقریباً یکسان تعمیم پذیر نیست. شیراتا برای رفع این نقطه های ضعف، الگویی جامع ارائه داد تا ورشکستگی را برای تمام انواع شرکت های تولیدی، بازرگانی و خدماتی با هر مقدار سرمایه پیش بینی کنند. شیراتا برای الگوی خود از روش تحلیل تمایزی چندگانه استفاده کرد. نمونه آماری او شامل 686 شرکت ورشکسته و 300 شرکت غیر ورشکسته بود.

معادله ی الگوی شیراتا به شرح زیر است:

Z= 0.014 X1 – 0.058 X3 – 0.062 X4 – 0.003 X2 + 0.7416

X1= سود انباشته / کل دارایی ها

بدهی ها و حقوق صاحبان سهام در سال قبل بدهی ها و حقوق صاحبان سهام در سال جاری X2=

X3= نسبت هزینه بهره به میانگین جمع وام ها و بدهی ها و اوراق قرضه و اسناد دریافتنی تنزیل شده

X4= نسبت (میانگین حاصل جمع حساب های پرداختنی و اسناد پرداختنی) × 12 / فروش

طبق تحقیق شیراتا، اگر مقدار در این الگو کوچکتر از 38 درصد باشد، شرکت ورشکسته و در غیر این صورت، غیر ورشکسته است(مهرانی و همکاران، 1384).

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

ارتباط بین حسابداری محافظه کارانه وبحران مالی در شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

برای دانلود متن کامل پایان نامه ها اینجا کلیک کنید