آثار نامناسب

تجویز این نکاح باعث کاهش تعداد دواطلبانی خواهد شد که مایلند دختران را به فرزند خواندگی قبول کنند، زیرا به طور طبیعی خانم ها هر اندازه هم به همسران خود اطمینان داشته باشند محطاط خواهند شد. پیش‌بینی می‌شود با تصویب این قانون، فرزندخواندگی‌‌های کمتری صورت بگیرد. این به ضرر کودکان بی‌گناهی است که از داشتن خانواده محروم خواهند شد. با این تصریح قانونی پس از رسیدن فرزند خواندگان به بلوغ شرعی و سن قانونی ازدواج، با توجه به این که سرپرستشان به آنان نامحرم است، به ناچار مباحث شرعی و قانونی مطرح خواهد شد که چه بسا بعضی افراد راه‌حل را در ازدواج جست‌وجو کنند و در این صورت، فاجعه‌ای غیرقابل تصور بروز خواهد کرد.

با این تصریح قانونی، اگر تا پیش از این از چنین موضوعی صحبت به میان نمی‌آمد و چنین فکری اصلا به ذهن کسی خطور نمی‌کرد، با این کار این موضوع قانونی شده و امکان به وقوع پیوستن آن بیش از پیش می‌شود. بنابراین، قوانین باید امنیت را در جامعه برقرار کنند نه این که ترس و اضطراب را به خانواده‌ها تزریق کنند. لذا جامعه منتظر حذف این بند یا جایگزین بهتری برای آن است.

گفتار چهارم :تناقض لایحه جدید با قانون 1353

در انتهای مطالب بر خود لازم دیدیم  به بررخی از تعارض های آشکار لایحه جدیدی با قانون سابق را باز گو کنیم. لایحه ای تحت عنوان “حمایت از کودکان ونوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست” در سال 92 به تصویب رسید که به نمونه‌هایی از تفاوت آن با قانون سال 1353می‌پردازیم:

1-سن فرزندخواندگی در این قانون از 12 سال به 16 سال افزایش می‌یابد که با توجه به تغییر عنوان قانون، نوجوانان نیز علاوه بر کودکان مشمول این قانون واقع می‌شوند.

2-در قانون سابق کودکانی قابل واگذاری از سوی بهزیستی بودند که 3 سال از سرپرستی آنها در بهزیستی گذشته باشد. این زمان در قانون جدید به 2 سال کاهش می‌یابد‌؛ زیرا با افزایش سن کودکان شانس فرزندخواندگی کاهش می‌یابد؛ چون اکثر والدین‌، متقاضی و خواستار داشتن کودکان خردسال‌تر هستند.
3- در قانون سال1353، فرزندخوانده فقط به والدینی داده می‌شود که حداقل 5 سال از ازدواج آنها گذشته باشد و صاحب فرزند نشده باشند، اما در لایحه جدید اولویت اول با این گروه است، اما در اولویت دوم خانواده‌هایی که یک فرزند داشته باشند و به عللی دیگر صاحب فرزند نمی‌شوند قرار می‌گیرند. در این قانون گروه سومی که در اولویت بعدی دریافت فرزندخوانده هستند‌، زنان و دختران مجردی‌اند که از موقعیت و جایگاه مطلوب اقتصادی و اجتماعی برخوردارند، اما به هر علت ازدواج نکرده‌اند‌. در این مورد شناسنامه کودک به نام فامیل مادر برای کودک صادر می‌شود.

4- براساس قانون مصوب سال 1353تنها کودکی که فاقد پدر و مادر و جد پدری باشد یا 3 سال در مراکز بهزیستی نگهداری شده و والدین وی مراجعه نکرده باشند، می‌تواند به فرزند‌خواندگی سپرده شود؛ اما لایحه اصلاحیه قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست، کودکانی را که والدین آنها صلاحیت نگهداری از فرزند را ندارند یا کودکی که جد پدری یا مادری آنها توانایی، علاقه و امکانات نگهداری از وی را ندارد نیز مشمول فرزند‌خواندگی قرار داده است و در عنوان این لایحه اشاره شده حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست.

5-در قالب کلی قانون فرزندخواندگی، افرادی که اقدام به سرپرستی یکی از کودکان بهزیستی می‌کردند، با شرایط و مقررات پیچیده‌ای روبرو بودند که گاهی اوقات آنها را از انجام این کار باز می‌داشت. طبق قانون جدید راهی برای تسهیل مقررات سرپرستی کودکان است که به دنبال اجرای آن، پیامدهای مطلوبی مانند کاهش تعداد کودکان در مراکز بهزیستی و همچنین کاهش بزهکاری خواهد داشت.

6- محوری‌ترین مسئله در قانون جدید این است که بهزیستی بتواند سرپرستی کودکان را به نیابت خود از دفتر مقام معظم رهبری به افراد متولی واگذار کند، که موجب سرعت مراحل اداری و به سرانجام رساندن موضوع کمک کرده باشد.
7- به استناد قانون 1353 یکی از شریط والدین سرپرست اقامت در ایران بود که در این لایحه جدید این شرط منتفی شده است.

8- طبق احکام فقهی، فرزندخوانده در حکم فرزند واقعی نیست پس ارث و نفقه او هم واجب نخواهد بود. مطابق ماده 5 قانون 1353 باید زوج سرپرست اطمینان بدهند که در صورت فوت خود، هزینه تربیت و نگهداری طفل تأمین خواهد بود و بر دادن یک سوم اموال والدین به فرزند خوانده از طریق دفترخانه‌های رسمی یا مراجع قضایی صلح صورت می‌گرفت. در لایحه جدید ذیل ماده 14 و 15 به تفصیل تأمین آتیه کودک لحاظ شده و برخی موانعی که اختصار ماده 5 پیش روی خانوادها می‌گذاشت را مرتفع نمود؛ مثلاً در ماده 14 اشاره شده است در جایی که دادگاه تشخیص دهد که تضمین عینی از درخواست‌کننده‌ها ممکن یا مصلحت نیست و سرپرستی کودک یا نوجوان ضرورت داشته، دستور اخذ تعهد کتبی به تملک بخشی از اموال یا حقوق در آینده را صادر می‌کند.
9- در لایحه جدید موضوعی تصریح شده است که در قانون سابق بدان اشاره ای نشده بود هرچند اگر در لایحه جدید تصریح نمی شد بهتر بود.در تبصره ماده 26 لایحه جدید آمده است‌: ازدواج چه در زمان حضانت و چه بعد از آن بین سرپرست و فرند خوانده ممنوع است مگر با رعایت مصلحت از سوی دادگاه.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

پایان نامه ازدواج سرپرست و فرزند خوانده

برای دانلود متن کامل پایان نامه ها اینجا کلیک کنید